دخترک

  چو شب سر مي نهم بر بالش ناز،                  خيالش در كنارم ميهمان است:-
  نمي داني چه پُرشور و چه گرم است              نمي داني چو خوب و مهربان است

  نمي داني به خلوتگاه رازم،                         خيال دلكشش چون مي نشيند؛
  همين دانم كه در دل هر چه دارم                   به جز او جمله بيرون مي نشيند.

  ز يادم مي بَرد با خنده يي گرم                      جهان را با غم بود و نبودش.
  نمي داني چه شادي آفرين است                     نوازش هاي چشمان كبودش.

  بيا يك شب، خدا را، شاهدم باش                    ببين: در خاطرم غوغايي از اوست،
  ببين: هر سو كه مي گردد نگاهم،                  همان جا چهره ي زيبايي از اوست.

  به او صد بار گفتم «پاي بندم»                     چه سازم؟ گوش او براين سخن نيست.
  چو بندم ديده را، پيداتر آيد-                         گناه از اوست، دانستي؟ ز من نيست.

  ببين: من با تو گفتم، كوششي كن                   ز پندارم خيالش را بشويي،
  و گرنه گر دلم پابند او شد،                         مرا بدعهد و سنگين دل نگويي.

دستهايت هميشه مرهم اين دل زخمي بوده ،

و شانه هايت امن ترين محل براي گشوده شدن بغض هاي كهنه،

و آغوشت بهترين مأمن براي رسيدن به معناي واقعي آرامش.

خدايا !

دوستت دارم !...براي اثبات بندگيم بگو تا چه كنم ؟...باورم داري ؟

خالق هميشه جاويدم !

محتاج توام و اين را با غرور فرياد ميزنم تا همه بدانند كه

هميشه و هميشه و هميشه نيازمند كمكت هستم.

با تمام بندگيم برايت به خاك سجود مي افتم و در هر سجده هزاران هزار بارمي گويم :

خالق هميشه محبوبم دوستت دارم

و هميشه و همه جا حضور مهربان وگرمت را كنارم، نزديك تر از رگ گردن حس ميكنم.

خالقم ! اي مهربان آسماني من !

هرگز تنهايم مگذار كه نبود تو مهر پاياني است بر زندگي اين بنده كوچك تو !

هميشه با من باش...هميشه !

پروردگارم !

آغوش بگشا...بنده ات سوي تو بال پرواز گشوده...

آغوش مهربانت را بگشاي تا دمي در آن بياسايم.

خداوندا

صدایم در گلو شکسته است

و اشک در چشمان کم سویم خشکیده

لبهایم دیگر توان باز و بسته شدن ندارند

و قلبم...

خداوندا!

صدای آبی رود را می شنوم

ولی نمی توانم صحبت کنم

صدای گریه های کودکی را می شنوم

ولی نمی توانم بگریم

آه خدای من

چه به روز من آمد؟

مگر او که بود؟

جز رهگذری ساده که از ذهن خسته ی من می گذشت

چرا دل به او دادم؟

در حالی که او....

چرا او را دوست دارم در حالی که او در فکر دیگری است؟

چرا خدای من؟چرا؟

خداوندا

من از او گله ای ندارم

ولی از ته دل این را می گویم

مواظبس باش

خدای من

به سراغ من اگر می آیید

نرم و آهسته بیایید

مبادا که ترک بردارد

چینی نازک تنهایی من

شبام چه بی ستاره و روزام چه بی فروغه

 زمونه اینو یادم داده دوسِت دارم دروغه

با قلب من بازی نکن حرفاتو باور ندارم

ازمستی خیری ندیدم میلی به ساغر ندارم

میخوام که تنها بمونم مثه روزای بی کسی

مثه قناری تو قفس بی یارو بی هم قفسی

اگه بگی که عشق میگم یعنی دروغ یعنی شکست

دیگه گذشت اون روزا که حرفات روقلبم می نشست

دوست داشتنت رو هم دیدیم عاشقانه هاتم شنیدیم

بذار که راحتت کنم به آخر خط رسیدیم

میخوام برم یه گوشه ای تو کنج خلوت خودم

اگه خدا کمک کنه عشقتو از یاد ببرم

لبهامو رو هم میذارم نگیره آهم دامنت

چشمامو دلداری میدم عادت میشه ندیدنت

شیرین ترین لیلی بودم واسه شبای بیستون

فرهادِ مجنون نبودی واسه من بی همزبون

        میخواهم فقط برای تو بنویسم

         برای تو

         آمدنت در زندگیم

         نوید شادیها بود

         زندگی بود،عشق بود

         شیفتگی بود

        دنیایی ازجنون و دلدادگی بود

       میخواهم

        برایت بنویسم ای تنهاترینم

         چگونه آمدی

        چگونه جای جای قلبم را

        به تصرف عشق خودت در آوردی

         گویا

         این قلب فقط متعلق به تو بود

        میخواستم برایت بنویسم

         وقتی بیایی

        در قلبی ساکن خواهی شد

         که جز مهر تو

        مهر دیگری در آن راه نخواهد داشت

         وقتی بر قلبم قدم نهادی

         همه جای قلبم متعلق به تو شد

         میدانی؟ چشمانم منتظر آمدن تو بودند

         میخواهم برای تو بنویسم

      با آمدن تو قلبم پرشد از خاطره های شیرین

         وقتی آمدی

        آفتاب نگاهت

        به زندگانیم روشنایی بخشید

         ناگهان عشق تو

        به مرز جنونم کشاند

      اکنون همه وجودم متعلق به توست میخواهم برایت بنویسم

       شبهای تنهایی من پر شده ازیاد تو

        همه ثانیه های من به تو تعلق دارد

        به تو مینویسم

       همه هستیم، همه داشتن و نداشتنم

       فقط و فقط ما